Robert Lefkowitz

Robert Lefkowitz

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Robert Joseph Lefkowitz
Lefkowitz3.jpg
Robert Lefkowitz
Doğum Robert Joseph Lefkowitz
15 Nisan 1943 (1943-04-15) (76 yaşında)
New York, ABD
Vatandaşlığı ABD
Milliyeti Amerikan
Dalı Biyoloji
Biyokimya
Çalıştığı yerler Duke Üniversitesi [1]
Howard Hughes Medical Institute [2]
Öğrenim Columbia Üniversitesi [3]
Önemli başarıları G proteini
beta-arrestins
Aldığı ödüller Nobel prize medal.svg Nobel Kimya Ödülü (2012)

Robert Joseph Lefkowitz, 15 Nisan 1943 doğumlu Amerikalı tıp doktoru ve moleküler biyolojist. Hücrelere sinyal yollayan ve alan reseptör moleküllerin varlığını kanıtlamıştır. Araştırmaları özellikle G-proteini reseptörleri üzerinedir. Kimya alanındaki başarılarından dolayı 2012 yılında Nobel Kimya ödülünü bir diğer meslektaşı Brian K. Kobilka'ile paylaşmaya layık görülmüştür.

Hayatı[değiştir | kaynağı değiştir]

Robert Lefkowitz 1943 yılında New York Bronx'ta dünyaya gelmiştir. 1959 yılında Bronx lisesinden mezun olduktan sonra, Columbia Üniversitesi'ne burslu olarak kayıt olmuştur. 1962 yılında kimya lisans diplomasıyla mezun olmuş, hemen ardından yine aynı üniversitede Tıp okumaya başlamıştır. 1966 yılında Tıp diplomasını elde etmiştir. 1966-1968 yılları arasında Ulusal Artirit ve Metabolik Hastalıklar Enstitü (National Institute of Arthritis and Metabolic Diseases)'nde çalışmıştır. 1970 yılında hücre yüzeyi receptörlerinin varlığıyla ilgili kanıtını yayınlamıştır. Aynı yıl Boston'da bulunan Massachusetts Genel Hastanesinde kalp damar hastalıkları üzerine staj yapmaya başlamıştır. 1973 yılında Kuzey Karolina'da bulunan Duke Üniversitesi Tıp Merkezine araştırmacı olarak katılmıştır. Bu süreçte daha önce Alfred G. Gilman ve Martin Rodbell tarafından keşif edilen ve Gilman ve Rodbell'e daha sonra Nobel Ödülü kazandıracak olan G-proteini üzerine araştırma yapmaya başlamıştır. 1982 yılında Duke Üniversitesinde Tıp profesörü unvanını elde etmiştir aynı zamanda Biyokimya profesörlük unvanı bulunmaktadır. 1976 yılından itibaren de Howard Hughes Medical Institute'ta danışmanlık yapmaktadır. 1984 yılında daha sonra Nobel ödülünü paylaşacağı Koblinka Lefkowitz'in Duke Üniversitesindeki araştırma grubuna katılmıştır.[4] Nobel ödülü dışında ayrıca;

gibi ödülleri kazanmıştır.[11]

Bilimsel katkıları[değiştir | kaynağı değiştir]

Bovine S-arrestin yapısı

Arrestin[değiştir | kaynağı değiştir]

Arrestinler sinyal iletiminde rol alan bir protein ailesidir.[12][13] İlk olarak G-proteini reseptörü kontrolünün iki aşamalı mekanizmasında keşfedilmişlerdir.[14] G-proteinlerinin ve β-arrestinlerin reseptör kapasiteleri 1990'lı yılların sonu 2000'li yılların başlarında Duke üniversiteside bulunan Lefkowitz laboratuvarlarında keşif edilmiştir.[15]. β-arrestinler hücreler arası sinyal moleküllerini aktive etme özelliğine sahip proteinlerdir.[16] 1980'lerin ortalarında ve sonrasında Lefkowitz ve araştırma ekibi bu alanda kayda değer katkılar sağlamıştır.[17]

Fosdüsin- Transdüsin beta-gama kompleksi


G proteini[değiştir | kaynağı değiştir]

G proteinleri hücre içinde bulunan ve uyarı iletiminde rol alan moleküllerdir. Bu molleküllerin reseptörlerinin işlevlerini uygun şekilde yerine getirememeleri durumu diyabet, körlük, ve alerji gibi daha birçok hastalıkla ilintilidir.[18] G proteinleri ilk defa Alfred G. Gilman ve Martin Rodbell'in araştırmaları sonucu keşfedilmiştir. Birbirinden bağımsız olarak yürütülmüş bu iki bilimsel araştırma 1994 yılında Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü'ne layık görülmüştür.[19] Lefkowitz de G proteinleri üzerinde araştırmalar yapmış[20] ve 2012 yılında Nobel Kimya Ödülüne layık görülmüştür.[21]

Akademik makaleleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Lefkowitz oldukça aktif bir bilim insanıdır yalnızca PubMed'de kayıtlı 752 akademik makalesi bulunmaktadır. Ayrıca en fazla alıntı yapılan akademisyenler arasındadır.[22] Bu makalelerden ücretsiz erişim hakkı bulunanların bazıları;[23]

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Dış kaynaklar[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

Dip Notlar[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ "Robert Lefkowitz". today.duke.edu. 22 Mayıs 2016 tarihinde kaynağından Arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Kasım 2012. 
  2. ^ "Lefkowitz nobel". hhmi.org. 4 Ocak 2013 tarihinde kaynağından Arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Kasım 2012. 
  3. ^ "2012 nobels". news.columbia.edu. 10 Eylül 2015 tarihinde kaynağından Arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Kasım 2012. 
  4. ^ "Robert-J-Lefkowitz". britannica.com. 26 Nisan 2015 tarihinde kaynağından Arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Kasım 2012. 
  5. ^ "North Carolina Scientist..." heart.org. Erişim tarihi: 22 Kasım 2012. 
  6. ^ "news". dukehealth.org. 12 Ekim 2013 tarihinde kaynağından Arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Kasım 2012. 
  7. ^ "shawprize 2007". shawprize.org. 7 Nisan 2016 tarihinde kaynağından Arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Kasım 2012. 
  8. ^ "albanyprize". amc.edu/. Erişim tarihi: 22 Kasım 2012. 
  9. ^ "lefoulon-delalande.institut". lefoulon-delalande.institut-de-france.fr. 24 Temmuz 2012 tarihinde kaynağından Arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Kasım 2012. 
  10. ^ "kovalenko-medal". nasonline.org. 27 Mayıs 2016 tarihinde kaynağından Arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Kasım 2012. 
  11. ^ "Lefkowitz Labs". lefkolab.org. 10 Aralık 2015 tarihinde kaynağından Arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Kasım 2012. 
  12. ^ Moore, CA (2007). "Regulation of receptor trafficking by GRKs and arrestins". Annual review of physiology. Cilt 69, s. 451-82. PMID 17037978. 
  13. ^ Lefkowitz, RJ (2005 Apr 22). "Transduction of receptor signals by beta-arrestins". Science (New York, N.Y.). 308 (5721), s. 512-7. PMID 15845844. |pmid= değerini kontrol edin (yardım).  Tarih değerini gözden geçirin: |tarih= (yardım)
  14. ^ Wilden, U (1986 Mar). "Phosphodiesterase activation by photoexcited rhodopsin is quenched when rhodopsin is phosphorylated and binds the intrinsic 48-kDa protein of rod outer segments". Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America. 83 (5), s. 1174-8. PMID 3006038. |pmid= değerini kontrol edin (yardım).  Tarih değerini gözden geçirin: |tarih= (yardım)
  15. ^ Shenoy, SK (2005 Nov 1). "Seven-transmembrane receptor signaling through beta-arrestin". Science's STKE : signal transduction knowledge environment. 2005 (308), s. cm10. PMID 16267056.  Tarih değerini gözden geçirin: |tarih= (yardım);
  16. ^ DeWire, Scott M. (1 Mart 2007). "β-Arrestins and Cell Signaling". Annual Review of Physiology. 69 (1), s. 483–510. doi:10.1146/annurev.physiol.69.022405.154749. 
  17. ^ "technology-history". trevenainc.com/. 10 Nisan 2015 tarihinde kaynağından Arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Kasım 2012. 
  18. ^ Wu, Ge (2008). Assay development : fundamentals and practices. Oxford: Wiley-Blackwell. ss. 265-270. ISBN 0-470-19115-5. |isbn= değerini kontrol edin: invalid character (yardım). 
  19. ^ "1994 Tıp Nobel Ödülü". 14 Mayıs 2016 tarihinde kaynağından Arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Kasım 2012. 
  20. ^ Touhara, K (1995 Sep 26). "G protein beta gamma subunits stimulate phosphorylation of Shc adapter protein". Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America. 92 (20), s. 9284-7. PMID 7568118.  Tarih değerini gözden geçirin: |tarih= (yardım)
  21. ^ "Nobel Kimya Ödülü 2012". nobelprize.org. 18 Mayıs 2013 tarihinde kaynağından Arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Kasım 2012. 
  22. ^ "highlycited". highlycited.com. 2 Şubat 2014 tarihinde kaynağından Arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Kasım 2012. 
  23. ^ "PubMed". ncbi.nlm.nih. 18 Haziran 2016 tarihinde kaynağından Arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Kasım 2012. 

Benzer Makaleler